Makai Ouji: Devils and Realist

Makai Ouji: Devils and Realist

Demony i anioły to temat rzeka. Również w anime często spotykamy stworzenia tego rodzaju. Jednak co może się wydarzyć, jeśli człowiek ma moc wyboru władcy piekieł?

Zaczyna się zwyczajnie, prawdopodobnie gdzieś w Wielkiej Brytanii w XIX wieku. William Twinning pochodzi z jednej z najbardziej wpływowych szlacheckich rodzin. Pewnego dnia dowiaduje się, że wujek przetracił cały jego majątek i nie ma z czego opłacić czesnego w elitarnej szkole, w której jest jednym z najlepszych uczniów. Chłopak rozpoczyna przeszukiwanie domu w nadziei, że znajdzie coś wartościowego. Z pewnością to, co znajduje w ukrytej piwnicy jest interesujące. Pytanie tylko, czy przypadkowo przywołany demon na pewno jest coś wart?

BECK

Koyuki to czternastolatek przeciętny aż do bólu. Naprawdę. Nie ma żadnych umiejętności, nie wie, co chciałby robić, słucha muzyki tworzonej przez idolkę i włóczy się bez celu ze znajomymi. Pewnego dnia spotyka niezwykłego psa i „ratuje” go przed zaciekawionymi dziećmi. Jednak tym, co wywróci jego życie do góry nogami jest właściciel Becka – Ryusuke.

Prawdopodobnie każdy ma taki okres w życiu, kiedy chciałby nauczyć się grać na jakimś instrumencie. Ja na przykład bardzo żałuję, że nie myślałam o tym wcześniej (teraz już jestem za stara na jakąkolwiek naukę). Cóż, w życiu Koyukiego nie było miejsca na takie rozważania, do czasu aż nowy znajomy nie zaraził go miłością do zagranicznego rocka, szczególnie do znanego na całym świecie Dying Breed. Podczas gdy chłopak stawia pierwsze kroki w grze na gitarze, Ryusuke próbuje skompletować zespół, nazwany na cześć  jego pupila – Beck. Okazuje się, że to niełatwe zadanie. Kiedy w końcu znajduje pozostałych członków zespołu, najtrudniejsze jest wciąż przed nimi.

Bokura wa minna kawaisou

Wyobraźcie sobie, że kończycie gimnazjum i idziecie do liceum do innego miasta, odrywając się od rodziców i rozpoczynając zupełnie nowe życie. W szkole wpada wam w oko dziewczyna ze starszej klasy, a po przeprowadzce okazuje się, że mieszka w tym samym domu. Brzmi jak idealne życie każdego licealisty? No cóż, okazuje się, że jednak nie do końca.

W przeszłości Usa znany był z tego, że przyciągał do siebie „osobliwych” ludzi. Jak się przekonujemy, niełatwo jest pozbyć się dawnych supermocy. Anime traktuje o życiu Usy i jego współlokatorów w ośrodku Kawai. Postacie są dosyć typowe, ale zróżnicowane i naprawdę sympatyczne. Główny bohater dzieli pokój z masochistą Shiro i razem zajmują „męską” strefę domu. W żeńskiej natomiast znajdziemy obiekt westchnień Usy – skrajnie introwertyczną maniaczkę książek Ritsu; stale mającą problemy sercowe Mayumi i diablicę w anielskiej skórze, Sayakę. Całość dopełnia właścicielka, starsza pani służąca radą i pomocą. O bohaterach nie ma co więcej się rozpisywać – nie są niczym więcej niż na to wyglądają, mimo to pasują do komediowej serii.

Zero No Tsukaima

Zero no Tsukaima- Anime składające się z czterech sezonów po 12 odcinków i 1 odcinku ova do sezonu trzeciego. W dosłownym tłumaczeniu tytuł oznacza "Chowaniec Zera"
Główną bohaterką tej serii jest Louis de La Valliere, przez rówieśników nazywana Louise Zero ze względu na jej magiczne umiejętności, a raczej ich brak.
Pewnego dnia, gdy na zajęciach każdy z uczniów ma przywołać swojego chowańca, Louise przywołuje coś równie beznadziejnego jak ona sama, a mianowicie człowieka imieniem Saito. Oczywiście jest to kolejny powód do wyśmiewania się z naszej bohaterki. Jednak chcąc nie chcąc musi ona zawrzeć kontrakt z przyzwaną istotą.

KissXsis!

Uwaga! Recenzja może zawierać spojlery!

Po długiej przerwie znów biorę się za recenzowanie anime i... Padło na KissXsis!
Jest to dość znana pozycja i bardzo popularna pośród fanów ecchi, jednak zadowoli nie tylko tą grupę Otaku. Osobiście uważam to anime za świetną komedię i oglądając je z siostrą nie raz wybuchałyśmy śmiechem, jednak zacznijmy mówić coś konkretniej...

KissXsis- dość prosty tytuł, po którym nawet osoba kiepsko posługująca się językiem angielskim od razu może dojść do wniosku, że będzie miało ono związek z całowaniem i... siostrami.
Keita prowadzi życie, którego pozazdrościłby mu nie jeden młody, jak i starszy chłopak. Od małego wychowuje się z siostrami, które nieustannie rywalizują i jego względy. Bliźniaczki- Ako i Riko od najmłodszych lat chcą rozkochać w sobie swojego młodszego braciszka.

HighSchool DxD + HihgSchool DxD New

W tej recenzji połączę dwa sezony jednego anime o tytule HighSchool DxD. Jest to chyba ostatnią jedno z najbardziej znanych Ecchi zaraz obok KissXsis.
Pierwszy sezon składa się z 12 odc, podobnie jak drugi, czyli aby ukończyć serię trzeba znaleźć czas dla zaledwie 24 odcinków.
Ecchi jak Ecchi, czyli dużo wielkich (jak i tych mniejszych) piersi, nie może również zabraknąć podtekstów erotycznych i zboczonego, głównego bohatera!
Issei Hyoudou uczęszcza do Akademii Kuou wraz se swoimi przyjaciółmi (Matsudą i Motohamą) są uznawani za największych zboczeńców w szkole. Największym marzeniem młodego licealisty jest zostanie królem haremu. Tak prostolinijne pragnienie, a jednak nie łatwe do osiągnięcia. Trio zboczeńców z Isse'iem na czele są omijani wielkim łukiem przez większość uczennic.
Ale największy zboczeniec chyba też zasługuje na odrobinę miłości?

I trafia się taka okazja. Issei zostaje zaproszony na randkę, przez uczennicę innej szkoły- Yuumę Amano.
Jednak z biegiem wydarzeń okazuje się to nie być długim związkiem i nie dotrwali "i żyli długo i szczęśliwie". W końcu ktoś musiał zginąć i nie było ani długo, ani szczęśliwie.
Jednak nie będę tutaj robić streszczenia pierwszych odcinków.

Kluczową postacią jak i również 'maskotką' serii jest Rias Gremory- uczennica trzeciej klasy liceum i przewodnicząca klubu okultystycznego. Uznawana za najpiękniejszą dziewczyną w szkole (śmiem twierdzić iż nie małą rolą w tym gra rozmiar jej piersi).

danse pisze: Blood Lad

Blood Lad

Popkultura kocha wampiry, to fakt. Wizerunki nieśmiertelnych krwiopijców co jakiś czas wykorzystywane są w filmach, literaturze, czy komiksach. Jednak czy „Blood Lad” wybija się wśród znanych nam produkcji?

Świat demonów podzielony jest na kilka sektorów. Każdy ma swojego przywódcę, jednak poprzez nieustanne walki władza przechodzi w ręce coraz silniejszych demonów. W jednej z dzielnic przywódcą jest Staz. Na pierwszy rzut oka niepozorny, mały, chudy i leniwy. Na drugi – prawdziwy otaku, kochający ponad wszystko Japonię i jej wytwory, posiadający w domu niemała kolekcję mang i gadżetów ze świata ludzi. Przy tym wszystkim Staz jest wampirem, i to nie pierwszym lepszym krwiopijcą, lecz jednym z najsilniejszych przedstawicieli swojego rodu.

Kilka słów o: Sankarea

Na wstępie chciałabym bardzo przeprosić za moją długą nieobecność, jednak miałam wiele spraw na głowie, w tym szkolenie na obozie praw człowieka z Amnesty International.
Poznałam tam jedną dziewczynę- Olę, która też jest Otaku i chciałabym ją pozdrowić ^-^
A teraz wróćmy do celu tego posta czyli: Recenzja.
___________________________________________________________________

Sankarea- Anime, w którego skład wchodzi 12 odcinków po 24 min. Wyreżyserowane przez Studio Deen, jest zaliczane najczęściej do Komedii, Horrory, Ecchi i Romansu.
Tytuł na pierwszy rzut oka wydaje się dziwny, jednak czytając opis nie jest trudno się domyśleć, że jest on powiązany z jedną z głównych bohaterek imieniem Rea Sanka.
Jej ojciec jest dyrektorem prestiżowej szkoły dla dziewcząt, do którego uczęszcza Rea, ale to nie od niej zaczyna się cała historia.
Młody chłopak- Furuya ma obsesję na punkcie ZOMBIE. Od dziecka pogrążony w swojej pasji uzbierał całkiem niezłą kolekcję filmów, plakatów i różnego rodzaju gadżetów powiązanych z nieumarłymi.
Pewnego dnia jego kotek Babu umiera potrącony przez samochód, jednak chłopak nie może się pogodzić ze śmiercią pupila odszukuje w pokoju starą księgę. Na podstawie umieszczonych w niej zapisków ma zamiar przywrócić Babu do życia.

danse pisze: Shirokuma Cafe

Shirokuma Cafe

Miś Panda pracujący w ZOO, Pingwin popijający kawę czy Lama, cierpiąca z powodu braku popularności. Pogodna opowieść o wielu różnych postaciach, które łączy jedno miejsce: Kawiarnia Polarnego Niedźwiedzia.

Podczas tych letnich upałów nie mam ochoty oglądać serii, w których bombardują mnie podniosłe słowa, ponura tematyka i problemy wzięte z kosmosu. Mam wtedy ochotę na lekką historyjkę, którą można obejrzeć z przymrużeniem oka, pośmiać się trochę i odprężyć. Na szczęście trafiłam na „Shirokuma Cafe”.

Niki ocenia #10: Higurashi no Naku Koro ni Kai

Dzisiaj czas na drugi sezon poprzednio opisanego przeze mnie anime. Recenzja zawiera

SPOILERY

z pierwszego sezonu.
Jak ktoś nie zauważy dużego czerwonego napisu to nie moja wina ^^"

Jak wiadomo z ostatniego odcinka Higurashi no Naku Koro ni nasza kochana Hinamizawa została unicestwiona w dość efektywny sposób. Do tego brutalna śmierć Riki. 

Dlaczego Keiichi choć zginął w pierwszym akcie w następnych odcinkach żyje?

Dlaczego sympatyczna i lubiana przez mieszkańców Rika umiera w tak brutalny sposób?

Jaką tajemnicę kryje Takano?

Kim na prawdę jest Tomitake?

Czy Oyashiro-sama istnieje?

Co naprawdę stało się z Satoshim?

Niki ocenia #9: Higurashi no Naku Koro ni

Higurasho no Naku Koro ni to zdecydowanie jeden z moich ulubionych tytułów, jeżeli chodzi o połączenie
horroru i komedii. Leje się tu trochę krwi, ale jak dla mnie nic drastycznego. Owszem, zdarzały się momenty, gdy mówiłam sobie, że nie zasnę w nocy, ale są również chwile śmieszne.

Klasycznie zacznę od fabuły. Do wioski o nazwie Hinamizawa wprowadził się nowy chłopak, Keiichi Maebara. Od razu poznaje 4 dziewczyny: Ryugu Renę, Sonozaki Mion, Furude Rikę i Houjou Satoko. Keiichi dołącza do klubu gier i zabaw i dobrze się bawi z dziewczynami. Wszystko do czasu. Przychodzi święto Watanagashi. Jak co roku, jedna osoba ginie, a druga znika. W piątym roku są to Jirou Tomitake i Miyo Takano. Policja interesuje się ich zniknięciem i przeprowadza śledztwo. Przesłuchują również młodzież, która rozmawiała z nimi na festiwalu.
Strasznie ciężko jest opisać fabułę tego anime bez ujawniania ważniejszych faktów.

danse pisze: Bakemonogatari

Bakemonogatari

„Bakemonogatari” znaczy tyle co „opowieści o duchach”. Jednak czy ten popularny tytuł, który kochają miliony fanów niesie ze sobą coś więcej niż tylko  zbiór opowieści o dziwactwach różnej maści?

Do tego anime podchodziłam z dużym dystansem, jak to zwykłam robić przy seriach wychwalanych przez większość pod niebiosa. Po przeczytaniu mnóstwa recenzji i komentarzy na forach postanowiłam sama się przekonać, ile kolejne dziecko SHAFTU jest warte. I w zasadzie mogę je określić jednym z najczęściej wypowiadanych przez bohaterów słów – dziwność.

danse pisze: Tengen Toppa Gurren Lagann

Tengen Toppa Gurren Lagann

Co się stanie, gdy do jednego worka wrzucimy mechy, superbohaterów, szaloną akcję, nieustanną ewolucję,  obcą cywilizację i międzygalaktyczne walki zasilane energią spiralną? Z pewnością coś interesującego. A jeśli do tego wszystkiego dodamy charyzmatycznych bohaterów i dobry humor? Wtedy otrzymamy „Tengen Toppa Gurren Lagann”!

 W alternatywnym świecie ludzie żyją w niewielkich wioskach pod powierzchnią ziemi. Nie kontaktują się ze światem na powierzchni ani z innymi wioskami. Ciągłe wstrząsy zmuszają ich do kopania coraz głębiej. Do tego celu powstała specjalna funkcja kopaczy, których reprezentantem jest czternastoletni Simon. Pewnego dnia podczas pracy znajduje dziwny przedmiot, przypominający wiertło. Niedługo później znajduje coś jeszcze dziwniejszego – niewielkiego robota, składającego się tylko z głowy. Postanawia podzielić się swoim odkryciem z nieco szalonym przyjacielem, Kaminą. Ten wciela Simona do swojej „Gurren Brygady”, dążącej do wydostania się na powierzchnię, którą Kamina widział w dzieciństwie.